Het echte redigeerwerk

Ik heb weleens eerder een blogpost over redigeren geschreven.  Dit was meer dan een halfjaar geleden, zo half oktober. Ik heb sinds die tijd heel veel geleerd en ik had misschien gedacht dat redigeren me nu toch wat makkelijker af zou gaan.
Zat ik er even naast… en niet zo’n beetje ook.

Gezien de datum is het heel goed mogelijk dat ik toen mijn Fantastels inzending aan het redigeren was, hetzelfde verhaal waar ik nu mee bezig ben. Niet het verhaal wat ik aan het begin van het jaar dacht te gaan redigeren.
‘De Vlucht’, dat was wat ik aan het begin van het jaar aan het doen was. Ik had het idee dat ik dat best onder controle had voordat bleek dat het taalgebruik – en de werkwoordstijden- abonimaler waren dan ik had gedacht. Toen ik merkte dat ik het eigenlijk gewoon over aan het doen was, heb ik het maar naar een nog te specificeren later geschoven.
Als je een verhaal over moet doen ben je misschien ook niet meer met hetzelfde verhaal bezig, enkel iets met hetzelfde plot. Maar dat is misschien iets voor een andere blogpost.

Dat was met dit verhaal, Een laatste dag, niet aan de orde, ik hoefde het niet over te doen. Ik moest wat scènes omgooien en omwisselen om het plot beter te ondersteunen. Hier en daar het taalgebruik wat opleuken. Opsturen naar mijn uitgever en redactrice. Zoveel hoeft er dan toch niet meer aan te gebeuren. Toch?

Bam!
Of ik dit even wilde veranderen, of ik dat even wilde verduidelijken. Mijn taalgebruik kon hier en daar toch wel wat opgeleefd.
En wat het ergste was? Ze hadden gelijk.

En zo begon het echte redigeerwerk.  En het is een stuk moeilijker dan ik dacht.
Begrijp me niet verkeerd, het is iets wat ik graag doe, want ik wil wel tegen die tijd dat er een goed verhaal van me op de markt komt. En ik krijg het zeker ook wel af.
Het is gewoon zo opvallend dat ik best dacht te weten wat ik deed. Maar ik heb de afgelopen weken zoveel bijgeleerd in alle aspecten van redigeren, maar voornamelijk in taalgebruik. Ik moet hier veel meer beeldspraak en vergelijkingen gebruiken dan voorheen en zoetjes aan leer ik te zien waar en hoe.

En ik weet zeker dat ik zal blijven leren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.