‘Realiteit’

Mijn blogpost van gisteren was een beetje zielig, dat geef ik toe. Ik was van plan om meer te schrijven dan ‘ik doe aan bloglovin’, maar ik zat midden in de voorbereidingen van een verjaardagsfeest (mijn eigen) en toen zat ik midden in het feest. Tja, dan lijkt een blogpost maken opeens niet meer zo belangrijk…

Voor mijn blog vandaag kijk ik naar de ‘aftermath’ van het feest en wil ik het graag hebben over realiteit. Of liever gezegd wil ik het hebben over hoe ik de ‘realiteit’ ervaar.
Gisteren toen ik de voorbereidingen trof was ik druk bezig met opruimen, boodschappen doen, mezelf afdrogen (wat een rotweer…). Des avonds was ik uiteraard druk bezig met de gastvrouw zijn, zorgen dat iedereen te eten en te drinken heeft en zorgen dat iedereen zich op zijn/haar gemak voelde.
Het voelde alsof ik in een andere wereld was beland, eentje waar het alledaagse leven niet bestond.
En toen ik vanmorgen weer wakker werd bevond ik me weer in het nu en hier.
Eenzelfde gevoel had ik zondag na de GFF. Toen ik in de trein uit Rijswijk zat stonden er nog verkleedde mensen in de trein, maar in Den Haag bleek de ‘realiteit’ me toch weer ingehaald te hebben.

Ik zet ‘realiteit’ bewust tussen aanhalingstekens, want als ik er beter over nadenk denk ik niet dat de GFF of mijn verjaardag niet echt waren. Het was wel anders.
Dat is waar ik als persoon én als schrijver eigenlijk wel in geïnteresseerd ben. Waarom voelt iets als ‘terug in de realiteit komen’ terwijl wat je eerder meemaakte echt gebeurd is? Waarom was dat andere dan geen realiteit?
Dat is het namelijk wel. Wat ik heb meegemaakt is echt, wat ik gevoeld heb is echt. De moeilijkheid, of uitdaging, is om dat gevoel vast te houden en weer terug op te kunnen wekken. En dat het liefst zonder weer opnieuw naar een fair te moeten, want dat duurt nog wel even én is niet geheel gratis. En ik schijn ook maar één keer per jaar jarig te zijn… *drat*

Mijn nieuwe mascotte.

Daar hebben ze dan ‘herinneringen’ voor uitgevonden. Gelukkig heb ik souvenirs en cadeaus gekregen waar ik prima herinneringen aan kan ophalen. Zoals bijvoorbeeld (respectievelijk) het horloge wat ik eergisteren deelde en mijn nieuwe mascotte die ik gisteren van één van mijn vrienden kreeg.
Hee, ik heb zelfs nog een stuk taart in de koelkast staan 🙂

Dus alhoewel mijn leven opeens weer bestaat uit studeren en opruimen en werk, als ik het nodig heb kan ik de herinneringen ophalen en me weer voelen alsof ik het meemaak. En daar kan ik dan weer inspiratie en motivatie uithalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.